ကေလးေတြရဲ႕ အၾကည့္မွာ...
(၄)ႏွစ္ကေလးရဲ႕ အၾကည့္မွာ ဘာကိုျမင္ႏိုင္မလဲ? ေခြးကေလး၊ ေၾကာင္ကေလး? ခ်ဳိခ်ဥ္၊ ဘီစကစ္? ကစားစရာ? ဒါမွမဟုတ္ ရာဇဝင္ပံုျပင္ထဲက နတ္ကေလးေတြလား?
ကြၽန္မတို႔အိမ္ေဘးမွာ "ဖူးပြင့္"ဆိုတဲ့ အသက္(၄)ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ တစ္ေန႔မွာ မူႀကိဳဆရာမက သူ႔ကို ငါးကေလးနဲ႔ခ်က္ထားတဲ့ ဆန္ျပဳတ္ကို တိုက္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမစားခဲ့ဘူး။ သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ ငါးကေလးေတြ မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ပဲ ျမင္ခဲ့တယ္။
"ဒီငါးကေလးေတြက ငါးေဖေဖ၊ ငါးေမေမရင္ခြင္ထဲေနၿပီး ပင္လင္ျပင္မွာ ေဆာ့ကစားရမယ့္အရြယ္မွာ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီပန္းကန္ထဲေရာက္ေနခဲ့သလဲ?"
ငါးကေလးေတြရဲ႕ ထိခိုက္ဝမ္းနည္းတဲ့ မ်က္လံုးေတြက ငယ္ရြယ္တဲ့ သူ႔စိတ္ႏွလံုးအိမ္ထဲ စူးစူးနစ္နစ္ တိုးဝင္ခဲ့တယ္။ သူမ်က္ရည္မက်ခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီဆန္ျပဳတ္ကို လံုးဝမစားခဲ့ဘူး။
အဲဒီေန႔ကစၿပီး သူ႔စိတ္ထဲမွာ အဓိဌာန္ေလးတစ္ခု တိတ္တိတ္ေလး ခ်ထားခဲ့တယ္။ တစ္ျခားကေလးေတြလို ခါတိုင္းေဆာ့ကစားေနက်အတိုင္း သူေဆာ့ကစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူအစားေရြးလာခဲ့တယ္။ ဒါကို စစခ်င္းမွာ အိမ္သားေတြ သတိမထားမိခဲ့ၾကဘူး။ ေနာက္ေတာ့ McDonald စားတဲ့အခ်ိန္ အရြက္နဲ႔အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ပဲ သူေရြးစားခဲ့တာကို သတိထားမိၾကတယ္။ အဘြားအိမ္ ထမင္းသြားစားခ်ိန္မွာလည္း အရင္က ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့အသားနဲ႔ ငါးေတြကို သူမစားခဲ့လို႔ အဘြားက "သူ႔အသက္ငယ္ငယ္မွာ ဘာလို႔သက္သတ္လြတ္ စားခိုင္းသလဲ" လို႔ ေမးခဲ့ေတာ့ သူဘာမွ မေျဖခဲ့ဘူး။
တစ္ေန႔မွာ သူ႔လြယ္အိတ္ထဲကေန သက္ရွိေတြကို တန္ဖိုးထားသင့္တဲ့ ပံုျပင္စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ကို ေတြ႔လိုက္မွ သူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ အသားမစားဘဲ သက္သတ္လြတ္စားရသလဲလို႔ ေမေမကေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ မူႀကိဳကေကြၽးတဲ့ ေန႔လယ္စာ ငါးဆန္ျပဳတ္အေၾကာင္းကို သူေျပာျပလိုက္တယ္။ ငါးကေလးေတြ သူ႔ကိုၾကည့္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေမေမကို ေျပာျပလိုက္တယ္။
(၄)ႏွစ္အရြယ္ ဖူးပြင့္ရဲ႕အၾကည့္မွာ ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ ဖမ္းယူသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကေန အလြတ္ရုန္းေနၾကတဲ့ ငါးကေလးေတြကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။
(၄)ႏွစ္အရြယ္ အိုင္းရစ္ရဲ႕ အၾကည့္မွာေတာ့ လူေတြရဲ႕နာက်င္ဝမ္းနည္းျခင္းေတြကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့တယ္။
အေမရိကန္မွာေနထိုင္တဲ့ အိုင္းရစ္ဟာ တီဗီြေပၚကေန အီသီယုိးပီးယားကေလးငယ္ေတြကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အကူအညီမဲ့တဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ တီဗီြဖန္သားကေနတစ္ဆင့္ ကေလးငယ္ေတြ သူ႔ကိုၾကည့္ေနတဲ့အခ်ိန္ ပန္းကန္ထဲက ၾကက္သားတံုးကို အိုင္းရစ္စားမဝင္ခဲ့ေတာ့ဘူး။
"ဒီၾကက္သားေတြ သူတို႔ကို ေပးလိုက္ခ်င္တယ္" အဘြားကို အိုင္းရစ္ေျပာေတာ့ အဘြားက
"အီသီယိုးပီးယားဆိုတာ အေဝးႀကီး.. ဒီၾကက္သားေရာက္တဲ့အခ်ိန္ သူတို႔စားလို႔ မရေတာ့ဘူး"
"သမီးတို႔အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ထမင္းမစားေသးတဲ့ ကေလးေတြရွိမွာေပါ့ေနာ္ ဘြားဘြား"
"အင္း.. ရွိႏိုင္တယ္"
"ဒီလိုဆိုရင္ ဒီၾကက္သား သူတို႔ကိုေပးလိုက္ရေအာင္"
ဒီလိုနဲ႔ တီဗီြဖန္သားျပင္ေပၚက ဆာေလာင္ငတ္မြတ္တဲ့ မ်က္လံုးအစံုဟာ အိုင္းရစ္ရဲ႕ႏွလံုးသားကို ေမတၱာေတြနဲ႔ လႈပ္ႏိုးခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ အိုင္းရစ္ဂြၽန္ဆင္ဆိုတဲ့ charity အဖဲြ႔အစည္းတစ္ခု ေပၚလာခဲ့တယ္။
(၄)ႏွစ္ကေလးအရြယ္ရဲ႕ အၾကည့္ထဲမွာ ဘာေတြေတြ႔ႏိုင္သလဲ? ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕မ်က္လံုးမွာ အတၱေတြ ဖံုးလႊမ္းေနခ်ိန္၊ စိတ္တံခါးေတြ မပြင့္ႏိုင္ခ်ိန္မွာ ကေလးေတြရဲ႕ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ အၾကည့္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အမွန္ျမင္ႏိုင္ေအာင္၊ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္ေပးခဲ့တယ္။
မူရင္းေရးသားသူ.... ) 四歲小女孩的眼睛
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။
ကြၽန္မတို႔အိမ္ေဘးမွာ "ဖူးပြင့္"ဆိုတဲ့ အသက္(၄)ႏွစ္အရြယ္ ကေလးမတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ တစ္ေန႔မွာ မူႀကိဳဆရာမက သူ႔ကို ငါးကေလးနဲ႔ခ်က္ထားတဲ့ ဆန္ျပဳတ္ကို တိုက္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမစားခဲ့ဘူး။ သူ႔မ်က္လံုးထဲမွာ ငါးကေလးေတြ မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႔ သူ႔ကို စိုက္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ပဲ ျမင္ခဲ့တယ္။
"ဒီငါးကေလးေတြက ငါးေဖေဖ၊ ငါးေမေမရင္ခြင္ထဲေနၿပီး ပင္လင္ျပင္မွာ ေဆာ့ကစားရမယ့္အရြယ္မွာ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီပန္းကန္ထဲေရာက္ေနခဲ့သလဲ?"
ငါးကေလးေတြရဲ႕ ထိခိုက္ဝမ္းနည္းတဲ့ မ်က္လံုးေတြက ငယ္ရြယ္တဲ့ သူ႔စိတ္ႏွလံုးအိမ္ထဲ စူးစူးနစ္နစ္ တိုးဝင္ခဲ့တယ္။ သူမ်က္ရည္မက်ခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီဆန္ျပဳတ္ကို လံုးဝမစားခဲ့ဘူး။
အဲဒီေန႔ကစၿပီး သူ႔စိတ္ထဲမွာ အဓိဌာန္ေလးတစ္ခု တိတ္တိတ္ေလး ခ်ထားခဲ့တယ္။ တစ္ျခားကေလးေတြလို ခါတိုင္းေဆာ့ကစားေနက်အတိုင္း သူေဆာ့ကစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူအစားေရြးလာခဲ့တယ္။ ဒါကို စစခ်င္းမွာ အိမ္သားေတြ သတိမထားမိခဲ့ၾကဘူး။ ေနာက္ေတာ့ McDonald စားတဲ့အခ်ိန္ အရြက္နဲ႔အာလူးေခ်ာင္းေၾကာ္ပဲ သူေရြးစားခဲ့တာကို သတိထားမိၾကတယ္။ အဘြားအိမ္ ထမင္းသြားစားခ်ိန္မွာလည္း အရင္က ႀကိဳက္ခဲ့တဲ့အသားနဲ႔ ငါးေတြကို သူမစားခဲ့လို႔ အဘြားက "သူ႔အသက္ငယ္ငယ္မွာ ဘာလို႔သက္သတ္လြတ္ စားခိုင္းသလဲ" လို႔ ေမးခဲ့ေတာ့ သူဘာမွ မေျဖခဲ့ဘူး။
တစ္ေန႔မွာ သူ႔လြယ္အိတ္ထဲကေန သက္ရွိေတြကို တန္ဖိုးထားသင့္တဲ့ ပံုျပင္စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ကို ေတြ႔လိုက္မွ သူ႔ကိုဘာေၾကာင့္ အသားမစားဘဲ သက္သတ္လြတ္စားရသလဲလို႔ ေမေမကေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွ မူႀကိဳကေကြၽးတဲ့ ေန႔လယ္စာ ငါးဆန္ျပဳတ္အေၾကာင္းကို သူေျပာျပလိုက္တယ္။ ငါးကေလးေတြ သူ႔ကိုၾကည့္ေနတဲ့အေၾကာင္း ေမေမကို ေျပာျပလိုက္တယ္။
(၄)ႏွစ္အရြယ္ ဖူးပြင့္ရဲ႕အၾကည့္မွာ ရွင္သန္ဖို႔အတြက္ ဖမ္းယူသူေတြရဲ႕ လက္ထဲကေန အလြတ္ရုန္းေနၾကတဲ့ ငါးကေလးေတြကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။
(၄)ႏွစ္အရြယ္ အိုင္းရစ္ရဲ႕ အၾကည့္မွာေတာ့ လူေတြရဲ႕နာက်င္ဝမ္းနည္းျခင္းေတြကို ေတြ႔ျမင္ခဲ့တယ္။
အေမရိကန္မွာေနထိုင္တဲ့ အိုင္းရစ္ဟာ တီဗီြေပၚကေန အီသီယုိးပီးယားကေလးငယ္ေတြကို ေတြ႔ခဲ့တယ္။ အကူအညီမဲ့တဲ့ မ်က္လံုးအစံုနဲ႔ တီဗီြဖန္သားကေနတစ္ဆင့္ ကေလးငယ္ေတြ သူ႔ကိုၾကည့္ေနတဲ့အခ်ိန္ ပန္းကန္ထဲက ၾကက္သားတံုးကို အိုင္းရစ္စားမဝင္ခဲ့ေတာ့ဘူး။
"ဒီၾကက္သားေတြ သူတို႔ကို ေပးလိုက္ခ်င္တယ္" အဘြားကို အိုင္းရစ္ေျပာေတာ့ အဘြားက
"အီသီယိုးပီးယားဆိုတာ အေဝးႀကီး.. ဒီၾကက္သားေရာက္တဲ့အခ်ိန္ သူတို႔စားလို႔ မရေတာ့ဘူး"
"သမီးတို႔အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ထမင္းမစားေသးတဲ့ ကေလးေတြရွိမွာေပါ့ေနာ္ ဘြားဘြား"
"အင္း.. ရွိႏိုင္တယ္"
"ဒီလိုဆိုရင္ ဒီၾကက္သား သူတို႔ကိုေပးလိုက္ရေအာင္"
ဒီလိုနဲ႔ တီဗီြဖန္သားျပင္ေပၚက ဆာေလာင္ငတ္မြတ္တဲ့ မ်က္လံုးအစံုဟာ အိုင္းရစ္ရဲ႕ႏွလံုးသားကို ေမတၱာေတြနဲ႔ လႈပ္ႏိုးခဲ့တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ အိုင္းရစ္ဂြၽန္ဆင္ဆိုတဲ့ charity အဖဲြ႔အစည္းတစ္ခု ေပၚလာခဲ့တယ္။
(၄)ႏွစ္ကေလးအရြယ္ရဲ႕ အၾကည့္ထဲမွာ ဘာေတြေတြ႔ႏိုင္သလဲ? ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ႕မ်က္လံုးမွာ အတၱေတြ ဖံုးလႊမ္းေနခ်ိန္၊ စိတ္တံခါးေတြ မပြင့္ႏိုင္ခ်ိန္မွာ ကေလးေတြရဲ႕ အျပစ္ကင္းစင္တဲ့ အၾကည့္ေတြက ကြၽန္ေတာ္တို႔ကို အမွန္ျမင္ႏိုင္ေအာင္၊ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျမင္ႏိုင္ေအာင္ ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္ေပးခဲ့တယ္။
မူရင္းေရးသားသူ.... ) 四歲小女孩的眼睛
ႏိုင္းႏိုင္းစေန ဘာသာျပန္သည္။
